Σαν σήμερα, το 1924, έπαυσε να
χτυπά η καρδιά του Βλαντιμίρ
Ιλιτς Ουλιάνοφ Λένιν, ηγέτη του προλεταριάτου της Ρωσίας, αλλά και της
παγκόσμιας εργατικής τάξης. Ο άνθρωπος που το όνομά του έγινε σύμβολο για την
παγκόσμια εργατική τάξη μαζί με των Μαρξ και Ενγκελς, είχε γεννηθεί στις 22
Απρίλη 1870 στην πόλη Σιμπίρσκ, στο Βόλγα.
Ο
Λένιν, ως θεωρητικός της επιστημονικής κοσμοθεωρίας της εργατικής τάξης,
μελετώντας τα έργα των Μαρξ - Ενγκελς, ανέπτυξε παραπέρα τον μαρξισμό στην
εποχή του ανώτατου σταδίου του καπιταλισμού, δηλαδή του ιμπεριαλισμού. Αλλά
ανέπτυξε και τις θεωρητικές βάσεις της οικοδόμησης της νέας κοινωνίας, του
σοσιαλισμού. Ετσι, δίκαια ο Λένιν καθιερώθηκε μαζί με τους Μαρξ - Ενγκελς ως
ένας από τους θεμελιωτές της κοσμοθεωρίας του επιστημονικού κομμουνισμού.
Ο Λένιν
δεν ήταν μόνο θεωρητικός του μαρξισμού, αλλά συμμετείχε ο ίδιος άμεσα στην
πρακτική δράση για την επαναστατική ανύψωση της εργατικής τάξης, επέμενε στην
ίδρυση του δικού της κόμματος πάνω στις αρχές που ο ίδιος επεξεργάστηκε, στις
αρχές του Κόμματος Νέου Τύπου, στις αρχές του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού και
του προλεταριακού διεθνισμού, σε συνδυασμό με την επαναστατική στρατηγική,
θέτοντας στο πρόγραμμά του την κατάκτηση της εργατικής εξουσίας με την
εγκαθίδρυση της δικτατορίας του προλεταριάτου.
Ηταν
επίμονος στην αρχή του προλεταριακού διεθνισμού και την ενιαία πάλη των
Κομμουνιστικών Κομμάτων ενάντια στο διεθνή καπιταλισμό, με αποφασιστική συμβολή
στην ίδρυση της Γ' Κομμουνιστικής Διεθνούς, στα 1919.
Ηταν
φανατικός πολέμιος κάθε αναθεωρητικής και ρεφορμιστικής διαστρέβλωσης της
επαναστατικής θεωρίας. Θεωρούσε ως έναν από τους πιο βασικούς όρους για τη νίκη
της σοσιαλιστικής επανάστασης την αδιάλλακτη πάλη ενάντια στον οπορτουνισμό. Ως
ηγέτης του ΣΔΕΚΡ, επικεφαλής της Κεντρικής του Επιτροπής, καθοδήγησε την
Οχτωβριανή Επανάσταση, τα 100 χρόνια της οποίας τιμάμε φέτος, και ήταν ο ηγέτης
του πρώτου στον κόσμο εργατικού κράτους.
